×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true

ویژه های خبری

true
    امروز  سه شنبه - ۳ مهر - ۱۳۹۷  
false
true
نشست ابتذال در سینمای ایران برگزار شد

به گزارش خبرنگار مهر، عصر امروز ۲۱ شهریورماه نشست ابتذال در سینمای ایران با حضور هوشنگ گلمکانی، حمید نعمت‌الله، نوید پورمحمدرضا و غلامعباس فاضلی در سالن شهناز خانه هنرمندان ایران برگزار شد.

در ابتدای این نشست، هوشنگ گلمکانی منتقد سینما بیان کرد: موازی بودن ابتذال با سرگرمی و اینکه چقدر در سرگرمی ابتذال مستتر است مهم است زیرا وقتی یک اثر می خواهد تماشاگر بیشتری را از خود راضی کند پتانسیل بیشتری برای ابتذال دارد.

وی با اشاره به اینکه ابتذال در هر زمانی معنای متفاوتی پیدا کرده است، گفت: قبل از انقلاب به آثاری که برهنگی داشت مبتذل می گفتند اما اگر در تاریخ بخواهیم بررسی کنیم متوجه می شویم که این کلمه از دل هنر عامه پسند بیرون آمده است و حتی پدیده های هنر سرگرمی مثل سیاه بازی، خیمه شب بازی و… از دیدگاهی ممکن است مبتذل تلقی شود در حالی که از دیدگاهی میراث فرهنگی یک کشور محسوب می شود.

سردبیر مجله فیلم افزود: وقتی ما درباره یک چیز مبتذل صحبت می کنیم منظور ما درباره شیوه پرداخت است وگرنه ما موضوع مبتذل نداریم. ممکن است یک وضعیت معمولی و پیش پا افتاده به یک اثر عمیق هنری تبدیل شود و برعکس بنابراین نحوه نگاه مهم است.

در ادامه حمید نعمت‌الله نویسنده و کارگردان سینما عنوان کرد: اولین ابزاری که برای شناخت ابتذال نیاز است عمیق شدن در همین واژه است. در تمام تعریف هایی که از این واژه دیده ام متوجه شده ام ابتذال چیزی است که بی قدر شده است. اگر به کسی بگویید فیلم تو بی محتوا است ممکن است به تو بخندد و بگوید منظور تو چیست ولی اگر به او بگویید مبتذل هستی به او برمی خورد. بر همین اساس در اینجا با ۲ موضوع مواجه هستیم؛ کسی که ابتذال را پذیرا است و کسی که آن را رواج می دهد.

کارگردان «بی پولی» اضافه کرد: وقتی به آثاری که روزگاری به آن مبتذل می گفتند نگاه می کنم متوجه می شوم امروزه همان آثار  می توانند فانتزی های خوبی باشند و گویا وقتی به بازخوانی مجدد می رسند دیگر مبتذل نیستند.

وی با اشاره به اینکه در ابتذال کشفی صورت نمی گیرد، گفت: گویا چنین آثاری جایی برای خنده، گریه و چشم چرانی ارزان هستند و از نشانه های ابتذال، کودن بودن آن آثار است.

نعمت الله در پایان این بخش از صحبت هایش عنوام کرد: وقتی که آثار برخی همکارانم را می بینم متوجه می شوم که آنها در کمال استیصال سعی در رد گم کنی دارند برای مثال زمان زیادی برای فیلمبرداری گذاشته اند در حالی که برای پول درآوردن می شود فیلم های بسیار جذاب تری ساخت.

معنای ابتذال در فرهنگ های مختلف فرق دارد برای مثال ما فیلم هندی را سمبل ابتذال در پرداخت می دانیم در حالی که در فرهنگ آنها این موضوع بسیار عادی استگلمکانی در ادامه نشست با اشاره به اینکه معنای ابتذال در فرهنگ های مختلف فرق دارد برای مثال ما فیلم هندی را سمبل ابتذال در پرداخت می دانیم در حالی که در فرهنگ آنها این موضوع بسیار عادی است، گفت: این فرهنگ آنهاست که از زبان بدن استفاده می کنند حتی مردم عادی آنها هم به شدت از حرکات بدن خود برای صحبت کردن استفاده می کنند. به نظر ما این مسایل بسیار مبتذل است ولی در فرهنگ آنها اینگونه نیست بنابراین فرهنگ ها و جغرافیاها در تعریف ابتذال تاثیر دارد. در باور ما فیلم فارسی مظهر ابتذال است و هیچگاه به آن نگاه جدی نشده است به طوری که اگر در دوره ای منتقدی به این مسأله نگاه جدی به این آثار می کرد مورد تمسخر قرار می گرفت.

این منتقد عنوان کرد: به نظرم قضیه ابتذال به شخصی که به این موضوع توجه دارد بسیار بستگی دارد. برای مثال برخی از تئاترهای ما به گونه ای هستند که مردم فقط برای تفریح به تماشای آنها می روند و حتی جریانی در تئاتر روشنفکرانه ما راه افتاده که خنده گرفتن از مخاطب تبدیل به یک هدف شده اما مسأله این است که چه کسی به یک اثر نگاه می کند زیرا از نظر فردی می تواند پیام آموزنده باشد و از نظر فرد دیگری بسیار مبتذل.

این گزارش به روز می شود…

false
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


true